Diagnoza ADHD dzieci i młodzieży

Diagnoza ADHD (zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) to proces, którego celem jest zrozumienie sposobu funkcjonowania dziecka, a nie nadanie mu etykiety. ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym – oznacza to, że mózg dziecka pracuje inaczej w obszarach odpowiedzialnych za uwagę, impulsywność i regulację emocji.

Rzetelna diagnoza pozwala dobrać odpowiednie formy wsparcia w domu, w szkole i w terapii.

Kiedy warto rozważyć diagnozę ADHD u dziecka?

Diagnozę warto rozważyć, gdy trudności:

  • utrzymują się od dłuższego czasu (nie są chwilowe),
  • występują w więcej niż jednym środowisku (np. w domu i w szkole),
  • wpływają na naukę, relacje rówieśnicze lub samoocenę dziecka.

Sygnały, które mogą budzić niepokój:

  • trudności z koncentracją i kończeniem zadań,
  • nadmierna ruchliwość lub impulsywność,
  • szybka frustracja, wybuchy emocji,
  • problemy z organizacją, zapominanie,
  • trudności w relacjach z rówieśnikami.

Diagnoza ADHD u dzieci to wieloetapowy proces, który obejmuje wywiad z rodzicami, obserwację dziecka oraz ocenę jego funkcjonowania w różnych środowiskach – w domu i w szkole. Opiera się na standaryzowanych narzędziach oraz kryteriach diagnostycznych, a jej celem jest rzetelne rozpoznanie trudności w zakresie uwagi, impulsywności i nadaktywności, a także zaplanowanie odpowiedniego wsparcia dla dziecka i jego otoczenia.

Wsparcie dziecka po diagnozie

Rodzic może przekazać diagnozę szkole, to zazwyczaj bardzo ułatwia nauczycielom pracę z dzieckiem. Warto zorientować się czy szkoła nie potrzebuje opinii z Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej, czyli placówki oświatowej. Wtedy z otrzymaną w Ośrodku opinią należy udać się do przypisanej do szkoły Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej, aby uzyskać zalecenia oświatowe.

Farmakoterapia (jeśli zalecona przez lekarza psychiatrę)
Leki nie „zmieniają osobowości”, tylko ułatwiają dziecku kontrolę impulsów i koncentrację. Decyzja o leczeniu zawsze należy do lekarza psychiatry i rodzica, a efekty są regularnie monitorowane.

Co obejmuje wsparcie

Wsparcie psychologiczne

Może obejmować:
● trening umiejętności wykonawczych (planowanie, organizacja, pamięć robocza),
● pracę nad emocjami i ich regulacją,
● techniki wyciszające,
● naukę komunikacji i rozwiązywania konfliktów.
Nie chodzi o „naprawianie dziecka”, ale o nauczenie go strategii radzenia sobie.

Wsparcie szkolne

Po diagnozie można wprowadzić:
● dostosowania edukacyjne,
● indywidualizację wymagań,
● przerwy sensoryczne,
● jasne zasady i przewidywalne struktury,
● pracę w krótszych blokach,
● możliwość ruchu.

Badanie funkcji poznawczych to bardzo ważny element diagnozy ADHD. Pozwala lepiej zrozumieć, w jaki sposób pracuje mózg dziecka, jak przetwarza informacje oraz w których obszarach potrzebuje ono największego wsparcia. ADHD wpływa nie tylko na koncentrację, ale również na wiele innych procesów poznawczych, dlatego specjalista ocenia szeroki zakres umiejętności.

Testy pomagają zobaczyć, w jakich obszarach dziecko radzi sobie dobrze, a gdzie napotyka większe trudności. Może to dotyczyć na przykład myślenia wizualnego, pamięci długotrwałej czy szybkości uczenia się, ale również pamięci roboczej, planowania lub elastyczności myślenia.

Taka wiedza jest niezwykle cenna przy tworzeniu indywidualnego planu wsparcia – zarówno w domu, jak i w szkole.

Objawy przypominające ADHD nie zawsze wynikają wyłącznie z tego zaburzenia. Podobne trudności mogą być związane między innymi z dysleksją, dyskalkulią, problemami językowymi, trudnościami emocjonalnymi czy zaburzeniami przetwarzania wzrokowego albo słuchowego. Badanie funkcji poznawczych pomaga określić, czy problemy z koncentracją są charakterystyczne dla ADHD, czy też wynikają z innych obiektywnych trudności, na przykład w czytaniu lub zapamiętywaniu.

ADHD jest silnie związane z trudnościami w zakresie funkcji wykonawczych, czyli umiejętności odpowiedzialnych za zarządzanie własnym zachowaniem i działaniem. Należą do nich między innymi pamięć robocza, hamowanie impulsów, planowanie, organizacja, elastyczność myślenia oraz przewidywanie konsekwencji. Dzięki badaniu można dokładnie określić, które z tych obszarów działają mniej efektywnie, co ułatwia dobranie odpowiednich metod wsparcia.

Dzieci z ADHD często pracują w bardzo różnym tempie. Niektóre działają zbyt szybko i pobieżnie, co wynika z impulsywności poznawczej, inne z kolei wykonują zadania wolniej, ponieważ trudniej im utrzymać uwagę przez dłuższy czas. Badanie pozwala to precyzyjnie ocenić, co może być bardzo pomocne przy ustalaniu dostosowań szkolnych, takich jak na przykład wydłużony czas pracy.

Wyniki testów nie kończą się wyłącznie na opisie trudności. Przekładają się na konkretne, praktyczne wskazówki dotyczące codziennego funkcjonowania dziecka. Mogą podpowiadać, jak dzielić zadania na mniejsze etapy, jakie strategie ułatwiają zapamiętywanie, jak organizować przestrzeń i obowiązki oraz co pomaga dziecku lepiej się skupić. Dzięki temu diagnoza staje się realnym wsparciem w domu i w środowisku szkolnym.

Diagnoza ADHD u dzieci – co przygotować przed wizytą?

Opinie z różnych środowisk
Informacje o wczesnym rozwoju dziecka
Informacje o rodzinie i czynnikach środowiskowych
Opinie z różnych środowisk

Objawy ADHD muszą występować w co najmniej dwóch miejscach, np. w domu i w szkole. Dlatego opinie nauczycieli są kluczowe, ponieważ: pokazują, jak dziecko funkcjonuje w grupie rówieśniczej, ujawniają trudności widoczne podczas nauki, koncentracji i pracy w hałasie, pomagają ocenić, czy objawy są stałe, czy pojawiają się tylko w określonych sytuacjach, umożliwiają sprawdzenie, czy zachowania nie wynikają np. z konfliktów z rówieśnikami, lęku czy trudności szkolnych. Bez informacji ze szkoły diagnoza byłaby niepełna. Należy pamiętać, że ADHD może wyglądać inaczej w różnych miejscach.

Informacje o wczesnym rozwoju dziecka

Specjalista prosi o dane dotyczące ciąży, porodu, niemowlęctwa i okresu przedszkolnego,
ponieważ:
● ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym. Często pierwsze sygnały pojawiają się
wcześnie (np. trudność z uspokojeniem się, wysoka ruchliwość, problemy z regulacją
snu),
● ułatwia to odróżnienie ADHD od innych zaburzeń (np. zaburzeń lękowych, trudności
sensorycznych),
● pozwala ocenić, czy trudności są trwałe i obecne od wczesnego dzieciństwa, co jest
jednym z kryteriów diagnostycznych,
● pomaga zrozumieć profil dziecka, jego temperament i rozwój emocjonalny.
Te informacje budują pełniejszy obraz funkcjonowania dziecka i wspierają trafność diagnozy.

Informacje o rodzinie i czynnikach środowiskowych

Dziedziczność ADHD jest wysoka i często występuje u członków rodziny. Dodatkowo ważne są czynniki takie jak: stres w rodzinie,zmiany życiowe, relacje rówieśnicze. Specjalista musi odróżnić zachowania wynikające z ADHD od tych będących reakcją na sytuację dziecka.

Diagnoza ADHD to kilkuetapowy proces, który pozwala dokładnie przyjrzeć się funkcjonowaniu dziecka w różnych obszarach. Każdy etap dostarcza ważnych informacji, dzięki którym możemy postawić rzetelną diagnozę i zaproponować odpowiednie dalsze kroki.
1 i 2
Wywiad z rodzicami

Zbieramy kluczowe informacje o rozwoju dziecka, jego funkcjonowaniu w domu i szkole oraz historii medycznej. Omawiamy trudności i objawy.

3 i 4
Badanie intelektu i pamięci

Przeprowadzamy diagnozę inteligencji testem Stanford-Binet 5 oraz oceniamy pamięć i procesy uczenia się. Badanie pozwala określić poziom funkcjonowania poznawczego i wykryć ewentualne trudności lub deficyty.

5
Badanie uwagi i funkcji wykonawczych

Sprawdzamy koncentrację, kontrolę impulsów oraz szybkość przetwarzania informacji przy użyciu specjalistycznych testów. Uzupełniamy diagnozę kwestionariuszami, które pomagają wychwycić trudności i wykluczyć inne zaburzenia.

6
Wyniki i zalecenia

Na zakończenie przygotowujemy szczegółową opinię z wynikami diagnozy oraz zaleceniami do dalszej pracy. Omawiamy je z rodzicami i przekazujemy wskazówki dotyczące terapii oraz codziennego funkcjonowania dziecka.

Diagnoza ADHD dzieci i młodzieży

W ramach diagnozy ADHD otrzymujesz:
  1. Proces diagnostyczny (6 spotkania) Spotkania prowadzone przez wykwalifikowanego specjalistę obejmujące wywiad diagnostyczny oraz analizę obszarów funkcjonowania psychicznego.
  2. Standaryzowane i rzetelne narzędzia diagnozy Podczas badania wykorzystujemy: Skala Inteligencji Stanford–Binet (Stanford–Binet Intelligence Scales, SB5), Kolorowy Test Połączeń (CTT – Color Trails Test), Test Stroopa (Stroop Color and Word Test), Kwestionariusz Conners 3 (Conners 3rd Edition), kwestionariusze przesiewowe.
  3. Pogłębiony wywiad oraz weryfikację z członkiem rodziny Rozbudowana rozmowa diagnostyczna dotycząca różnych obszarów funkcjonowania dziecka, obserwacja oraz pogłębionie informacji w trakcie rozmowy z bliską osobą pozwala na dokładną weryfikację diagnozy.
  4. Omówienie wyników diagnozy ze specjalistą Ostatnie spotkanie poświęcone jest przedstawieniu wyników, omówieniu obszarów trudności oraz możliwych dalszych kroków terapeutycznych.
  5. Pisemna opinia psychologiczna Po zakończeniu procesu diagnostycznego przygotowywana jest szczegółowa opinia z wynikami badania, która możesz przekazać psychiatrze lub szkole.

2 000,00 

Przejdź do zakupu

Potrzebujesz pomocy?

Nie ma potrzeby specjalnego przygotowania dziecka do diagnozy. Warto jednak w prosty sposób wyjaśnić, że spotkania służą lepszemu zrozumieniu jego trudności i mocnych stron. Pomocne jest także zadbanie o to, aby dziecko było wypoczęte i czuło się bezpiecznie w nowej sytuacji.

Badanie funkcji poznawczych jest ważnym elementem diagnozy, ponieważ pozwala zobaczyć, jak dziecko przetwarza informacje, koncentruje uwagę i reaguje na bodźce. ADHD wpływa nie tylko na koncentrację, ale także na inne procesy poznawcze, dlatego ocena obejmuje szerszy zakres funkcjonowania.

Proces diagnozy jest rozłożony w czasie i obejmuje 6 spotkań. W jego trakcie specjalista zbiera informacje o funkcjonowaniu dziecka, przeprowadza odpowiednie badania oraz analizuje wyniki. Dzięki temu możliwe jest postawienie trafnej diagnozy oraz wskazanie dalszych kroków wsparcia.

Diagnoza pozwala lepiej zrozumieć trudności dziecka, ale także jego mocne strony. Jest punktem wyjścia do dobrania odpowiedniego wsparcia – np. terapii, pracy z rodzicami czy dostosowania środowiska szkolnego do potrzeb dziecka.

Tak – po zakończeniu procesu diagnozy przygotowywane są opinia i rekomendacje. Mogą one dotyczyć dalszej terapii, sposobów wspierania dziecka w domu i szkole oraz wskazówek dla rodziców, które pomagają lepiej reagować na trudności dziecka.

Chcesz porozmawiać o tym, co trudne?

Znajdziemy dla Ciebie bezpieczną przestrzeń i termin.